Zeus ile Hera'nın oğludur. Bir başka adı Enyalios'tur. Kanlı ve acımasız savaşların tanrısıdır. Tanrılar tarafından hiç sevilmez, insanlar ise Ares'ten çok korkarlar. Savaş tanrısı Ares, Yunanistan'dan çok Mars adıyla İtalya'da saygı görmüştür. Ares, Homeros'un İlyada'sında kaba kuvvetin simgesidir. Azgın, çılgın, uğursuz olarak nitelendirilen Ares, destanlarda insanların başbelası olumsuz bir varlıktır. Hera ve Zeus oğullarına yüz vermez, ondan hoşlanmazlar.

Ares'in en büyük çekişmesi kardeşi Athenayladır. Destanlarda Ares, körü körüne kanlı savaşların temsilcisi olarak, aklın yönettiği savaşı simgeleyen Athenayla çatışır. Bu çekişme her zaman Athena'nın lehine sonuçlanır.

Ares'in adına pek çok efsanede rastlanır. Odysseia'da karısı Aphrodite'nin Ares'le birlikte olduğunu öğrenen Hephaistos ağdan bir tuzak hazırlayarak onları yakalar. Ares hiç bir şiddet göstermeden oradan ayrılır ve memleketi olan Trakya'ya döner. Ares'in kızları olan Amazonlar da buradan yayılmıştır. Ayrıca, Atina'da adam öldürenler ve dini suç işleyenler Aeropagos yani Ares Tepesi olarak isimlendirilen bir tepede yargılanırdı.

* Enyo: Kaynakların büyük bölümünde Ares'in kızı olarak geçen savaş tanrıçasıdır. Homeros, Enyo'yu iller yıkan bir tanrıça olarak tanımlar.

** Eris: Kavga tanrıçasıdır. Gece tanrıçası Nyks'in kızıdır. Üç güzeller yarışmasında çok önemli bir rol oynar. Tanrılar arasında hiç sevilmeyen ve sürekli tatsızlık çıkardığı için şölenlere davet edilmeyen Eris yine böyle bir törene, Peleus'la Thetis'in düğününe davet edilmez. Bunun üzerine, üzerinde en güzele yazılı altın bir elma gönderir. Bu olay giderek büyür ve Troya savaşına yol açar.

Geri izleme

Yorumlar (0)

Bu yazının yorumlarına abone ol

Geri Dön